رسول اکرم فرمودند:

«علم را نخواهید برای فخرفروشی به دانشمندان،ونه برای مجادله با بیسوادان،ونه برای خود نمایی در مجالس،و نه برای جلب توجه مردم،به منظور ریاست طلبی و برتری جویی،چه آن کس که هدفش از کسب دانش این چنین باشد،قرارگاه او در آتش است» (لئالی الاخبار،ص193)

«سه صفت پسندیده و ممتاز است که اگر کسی خدا را با آن صفات ملاقات کند،از هر دری که بخواهد وارد بهشت می شود:دارای حسن خلق باشد،در پنهان و آشکارا از خدا بترسد،و بحث های خصومت انگیز را ترک گوید اگر چه حق با او باشد» (کافی،ج2،ص300)

 

حضرت علی فر مودند:

«هر کس عملش از عقلش بیشتر باشد،عملش مایه ی بد بختی او می شود» (غررالحکم،ص283)

«ای بسا روزه دارانی که جز گرسنگی و تشنگی بهره ای از روزه نمی برند و ای بسا شب زنده داران عبادت کننده ای که جز بی خوابی و مشقّت نتیجه ای نمی گیرند،ای خوشا خواب و خور مردمان فهمیده ی با فکر» (نهج البلاغه،کلمات قصار،شماره ی 137)